ماجرای امام زمان (عج) و یارانش...

مدتها پبش پیامکی به این شرح به دستم رسید:« 1169 سال است که مردی نتظر 313 مرد است... و چقدر مرد شدن زمان می برد!»

چند صباحی به این مسئله فکر می کردم که چطور در پس این همه قرن و سال هنوز 313 مرد از بین شیعیان ساخته نشده است؟؟!!

نیمه شعبان امسال هم از را رسید و طبق4 معمول چراغانی و آذین بندی خیابان ها و جشن ها و ...

ساعت 10 شب بود که راهی خیابان شهر شدیم تا در شب میلاد آقا و صاحب مان نظاره گر شادی شیعیانش باشیو و خود را در آن شریک کنیم.آری، مردم شاد بودند...شاد شاد...شاید بیش از حد شاد بودند... اما راستش دلیل شادی آنها را نفهمیدم!!

می دانید چرا؟

چون هرچه فکر کردم هیچ رابطه ای بین لهو و لعب و امام زمان(ع) نیافتم...هرچه فکر کردم رابطه ای بین رقص و کف و سوت در ماشین ها و امام زمان(ع) نیافتم... رابطه ای بین بی حجابی و اختلاط زن و مرد و امام زمان(ع) پیدا نکردم... در ذهنم نتوانستم بین پسری که با موتور دنبال دختران پراید سوار بود و امام زمان(ع) برقرار کنم...! نتوانستم ارتباطی بین صدای بلند موسیقی dj  و مخصوصا صدای آن خواننده زن !!! با امام زمان(ع) پیدا کنم...

دلم به بچه هیئتی ها خوش بود،اما وقتی برادرم هنوز به جشن نرفته ، برگشت،و علت برگشتنش را استفاده آنها از لهو و لعب و ساز و آواز گفت، دلم از آنها هم سرد شد...

ما رفتیم تا در شادی شیعیان آقا سهیم باشیم، اما انگار در غم و غصه خود آقا شریک شدیم...

معمولا همه در شب تولد خود شاد و خوشحالند، اما آیا به نظر شما اهل بیت (ع) در شب میلاد آخرین امید خود خوشحال بودند؟

اینجا بود که دوباره آن پیامک در ذهنم تداعی شد...1169 سال است که مردی منتظر 313 مرد است...

راستی اگر شما رابطه ای بین موارد بالا پیدا کردید، ما مشتاق دانستنیم.

یا علی